Eylül

l eylül geldi aç gözlü hüzünlerin ve melankolik renklerin mevsimi kederin ve lağvedilmiş sezgilerin sahi sevgili, biz hiç eylül'de seviştik mi sen hiç eylül'de okşamış mıydın düşlerimi söyle, kokladık mı eylül'de şiiri ve engin denizi hani şöyle derin derin ya da bir dilencinin gözlerindeki sevinci yine sensiz mi açılacak yoksa bu mevsim penceremdeki tül ah bu tomurcuk, açmadan içimde solan, kim bilir kaçıncı gül öyle uzak durma ey sevgili hevesle öyküme sürül bu eylül ll çoktan geçip gitti uğursuz bir senenin sunu'su, suskun ve durgun ne tuzun tadı vardı ne ekmeğin buğusunun ne suyun ve soru işaretlerinin şüpheye gebe aymazlığı başlangıcı oldu gece gibi uzun bir sorgunun kasım kapıda şimdi ilk yıkılışımın sene-i devriyesi, kasımın beşi sonra o çok tanıdık aralık kelimelerin anlamını yitirdiği güncelerde, adı sadece ayrılık mevsimler biraz umutsuz geçti değil mi, biraz karanlık kimliğimin harflerini yine tamamlayamadık kadınlığımı imleyen tüm dizeler bu sene darmadağınıktı göz yaşı biriktirdi heybesinde olabildiğince içimin telaşlı kızı ve de sızı lll ah ömrümün ışığı varlığın böylesine aydınlık olmasaydı şu gönül defterinde hasretin hükümsüz kalmazdı sürüldüğüm her cümlede