Uyut Yüreğimi Bu Aşkın Bitişine

Sevdiğim Yarım kalmış sevinçler bıraktın yaz/g/ılarıma Yüreğimin boyunu aşan hicran mürekkepli sözler... Aşkı yazan kalem aşkına Gülüşünü sızlatma cümlelerimin Artık yeter! Kurşun karası izler düşürme Sayfalarımın beyazına... Yalnızlığım dört büklüm sensizliğin mateminde ... Hükmü onaylanmamış bu ayrılığın Sen tarafında anafor yüreğim hâla Hasretinin direnişine barikat kurmuş gözlerim Yüzümde kırılan hüzünlerde koparıyor kıyametimi Hıçkıra hıçkıra.. Yokluğunun libası uymadı hiç bedenime yâr Sana uyanan sabahlarımda seyrine battıkça günüm Gecelerimin gel/gitlerinde uykusuz kalıyor acılar Ruhumdaki Züleyha Yusuf dileniyor Künyesi belli bu aşkı saklarken Semaya kaldırdığı avuçlarıında... Bahar yağmurlarını yağdırmanı beklerken Kurak mevsimlerin yangını oldun gönlümde... Gözlerimde erimiyor hiç kara kış Çorak topraklarıma bir tek hasretin yağıyor Sensizliğim kavrulurken bağrımda... Ah yâr Sana her yol alışımda Gidişinin takviminden başlıyorum Tükendiğim yerden kalmışlığıma Vuslatın belini kırsa da Yokluğunun elleri İnfilâk ediyor hayalin bakışlarımda Yama oluyor Z/amansız yaralarıma.. İçim acısa da her dokunuşumda yokluğuna Sana gel demiyorum Sadece kapat gözlerimi artık Benden beni alıp gidişine Ve uyut yüreğimi Yıkılıp düştüğüm bu aşkın bitişine Gözlerin nasıl olsa düşer rüyalarıma...