شمارهٔ ۱۰۰۰
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
ای زلف پرشکن تو سراپا شکسته ای
گویا ز بار خاطر عشاق خسته ای
عاشق نه ای چیست سرافکنده ای به پیش
دیوانه نیستی و سلاسل گسسته ای
مجنون نه ای برای چه حیران و واله ای
هندو نه ای ز چیست بر آتش نشسته ای
چون شاخ پر ثمر متمایل ز هر طرف
از بس که سر به حلقه فتراک بسته ای
آیا به قصد کیست نگاهت که کرده راست
هرسو روان ز طره طرار دسته ای
آشفته دل به حلقه خطش اسیر ماند
زلفش در این گمان که تو از بند جسته ای
در مدحت علی زبانت چو عجز داشت
ای خامه زآن سبب سر خود را شکسته ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş