شمارهٔ ۱۱۹۴

در همه آفاق طاقی در همه عالم تمامی صبح عیدی شام وصلی ماه خاصی شمع عامی همچو کیفیت به طبعی همچو مینایی به چشمی چون روان جاری به جسمی ذوق سان مضمر به کامی در همه صورت بدیعی در همه معنی لطیفی در همه چشمی قبولی در همه خویی تمامی عاجزم اندر صفاتت تا چه خواهد بود ذاتت نور محضی جان صرفی یا ملک یا مه کدامی همچو نشیه در شرابی نای مطرب را نوایی گلبن و سروی به بستان آفتاب و مه به نامی رند مستی پارسایی مطربی مانی نوایی ساقی ای در بزم مستان یا که صهبا یا که جامی چون دهل اندر خروشی خم صفت دایم بجوشی زآتش می پخته کن خود را تو ای صوفی که خامی نیک نامی در طریق عشق بدنامی است خوش باش گر تو بدنامی به عشق آشفته آخر نیک نامی خدمتت آرد فرشته هم غلام تست غلمان گر به خیل بندگان حیدر صفدر غلامی