شمارهٔ ۴۶۰

معاشران دغل صاف عشق می نوشند به تک پرده اصحاب راز می کوشند نه صاحبان نظر راست بینشی کامل لباس عشق هوس پیشگان چه می پوشند صبوصفت به فغان مدعی ولی عشاق چو خم لبالب و در جوش صاف و خاموشند به کیش اهل هوس کام جویی است روا که عاشقان تو از یاد خود فراموشند مده شراب به مستان عشق ای ساقی که این گروه از آغاز مست و مدهوشند ز هوشمندی خود ای حکیم مغروری نه آن دو جادوی عیار رهزن هوشند همه اسیر چو آشفته در خم مویی کدام سلسله این قوم حلقه درگوشند چه کم ز تو اگرت عیب جو بود منکر تو آفتابی و این کوردیدگان موشند تو شاه کشور معنی علی و مظهر حق که بندگان تو با پادشاه هم دوشند