شمارهٔ ۴۶۹
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
گلبنان انجمن خاص بیاراسته اند
بلبلان خوش به نواسنجی برخاسته اند
شاهدان چمن از لطف تقاضای بهار
غازه کردند رخ خویش و خود آراسته اند
لیک گلچهره بتان در همه فصل و همه وقت
آنچنانند نه خود یک سر مو کاسته اند
عارفانی که به گل نغمه چو بلبل سنجند
گلبنانند که از گلبن دل خاسته اند
همه درویش تو آشفته صفت ای مولا
کسوت مهر تو بر خویش به پیراسته اند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş