شمارهٔ ۸۸۸

زاهدا ذوق بهشتت هست بر آن رو ببین چشمه تسنیم و کوثر در دهان او ببین نافه مشک ختن گر آید از آهو پدید یک لطیمه عنبرش پیرامن آهو ببین حیله هاروت و ماروتش نگر در چین زلف سحر بابل را عیان زان نرگس جادو ببین کعبه اهل دلش گیسو حجر خال سیاه قبله اهل نظر در آن خم ابرو ببین حوری و غلمان چه خواهی آن رخ دلکش بخواه سدره و طوبی چه جویی آن قد دلجو ببین آینه عیبت نگوید روبه رو از کف بهل تا بدانی زشتی خود در رخ نیکو ببین از شبان تیره تا کی روز می داری طمع صبح صادق را عیان زان حلقه گیسو ببین صد دل شیدا شهید خنجر مژگان او صد سر سوداییش آویزه آن مو ببین تا که چوگان کرده ترکم طره طرار زلف قرص خورشیدش اسیر صولجان چون گو ببین می کنی تقریر وصف چین زلف آن پری بزم را آشفته از این گفت وگو خوشبو ببین مظهر واجب بود مانا علی مرتضی است اسم او را مرتسم ای عارف اندر هو ببین