شمارهٔ ۹۷۱

خیز ای صوفی سالوس وز میخانه برو دامنت تا نشد آلوده از این خانه برو زرق و طامات در اینجا نخرد کس برخیز تا که گفتت که زمسجد سوی میخانه برو سعی در ریختن خون صراحی چکنی بگذر از سر خون خود و رندانه برو آشنایان طریقت زخودی بیخبرند خودشناسی چو تو در سلسله بیگانه برو ساکن میکده افسانه جنت نخرد بر در صومعه زود از پی افسانه برو عقل و دانایی و مستی چه بود سنگ و سبوست تا نخوردی قدحی عاقل و فرزانه برو بستی آشفته تو پیمان نکشی پیمانه عهد و پیمان بشکن بر سر پیمانه برو ران سبکروح گران سنگ بکش رطل گران بگذر از این تن و جان بر در جانانه برو شمع رخسار علی کرده تجلی به نجف پر فشان و ارنی گوی چو پروانه برو