شمارهٔ ۹۹۵
آ آشفتهٔ شیرازی
0
Altın Yaprak
ای که جان داری فدا کن در ره جانانه ای
سوختن تن را بنه گر شمع را پروانه ای
تا نگردد موج زن عمان چشمت سال ها
در کنار خود نبینی زین صدف دردانه ای
کفر و اسلام ارچه سرگردان تو شد کوبه کو
ای که نه در کعبه ای پیدا نه در بتخانه ای
در قیامت مست صوفی وش درآید در سماع
هرکه نوشد از شراب عشق تو پیمانه ای
زاهد ار خواهی بدانی حاصل ذکر ملک
بر در میخانه بشنو نعره مستانه ای
نازم آن دیوانه کو مجنون لیلی شد به حی
ورنه در هر شهر و کو عریان بود دیوانه ای
در دل درویش جو مهر علی را لاجرم
کآفتاب و گنج را یابند در ویرانه ای
از فسون واعظان کی از سرش بیرون رود
هرکه خواند از دفتر عشق بتان افسانه ای
کسوت تقوی قلندروار آشفته بسوز
تا بدوزندت حریفان خرقه رندانه ای
هر سرو موی تو صد دل را بود کاشانه ای
از چه ویران می کنی صد خانه را از شانه ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş