Önce Tut, Sonra Sakla Beni Gözlerinde

Bu yaban kentte kim arar, kim çalar kapımı gece yarıları Çiçekler içinde bahar gülüşüyle kim ısıtır üşüyen yüreğimi Kim açar karanlığın perdelerini gözlerimden, senden başka Burçlarına yalnızlık bayrağı dikili, hüzün içindeki yüreğimi kim kurtarır zincirlerinden, senden başka Önce tut, sonra sakla beni gözlerinde Kimse bilmez, yaralı anıların bir kabuk gibi sarıldığı yüreğimdeki sancıları. Kimse bilmez, efkarın içimi dağladığını. Tenime lodos değdi değecek, üşüyeceğim Önce tut, sonra sakla beni gözlerinde Emanet yaşamdaki bu emanet sevdaya tutunuşum uçurum diplerindeki çiçeklerin güçsüzlüğüne benzer /… yamaçlarında, dikenlerin bunca yol vermezliği varken…/ Kimse bilmez, gece perdelerini çekince sensizliğimin çoğaldığını, senden başka Önce tut, sonra sakla beni gözlerinde