Bol Köpüklü Bir Nehri Tanımlamak

Ben ki ne zaman sevsem yeşilce tonlarını şehrin ağızlarında emzik, emeklediklerini görürdüm annelerine çoktandır, kerhen savaşa yûduğum ellerim biliyorum, serinlik çalmayacak çocuk tenlerine ben ki, kapısını çaldığım bir kadının bol kahkahalı bir intiharından başka neyim onca gök sınadım haydutça onca aşk tüccârı kadın hüzünbaz gözleri borsa batağı kimsenin harcı değildir, kalbimle oynaşmak kötürüm değil, nükleer atık deposu -aşk çöplüğü yani- neden aşağıladığımda kendimi daha çok sevilirim ve neden sırıtkan bir manzara resmidir, alnımda aşk halbu ki hiç olmadı, kösnül öpüşlerden yana fantazilerim bilinsin, düşmanlığa sayarım bu kibirdir diyeni kim karşısına almak ister, bana sataşmakla bol köpüklü azgın bir nehri köhne hayat nicedir kusmaktadır üstüme kadın tüccarı vitrinlerden akbaba dansını yaralı arslanların toplu kükremesiyle ısırsam yumruklarımı ve sallasam diyorum en kaypak zeminine çıkarır belki, haydutça benden çaldıklarını farkındayım, büyüdükçe kangren gibi arttığını karanlıklarımın ama ilk ben değilim, kemiren yarasa kanatlarını sessizlik, bir mitralyözün tahrik etmesidir parmaklarımı çıplak korkularını, âvâza giydiren matruş adamların çatal dilli kalem tacirlerine ölüm! kokana değil de nedir, gerdeğime kaktığınız tarih? kırışmış vücudundan sarkan etleri duvak ardından görüyorum ne ki duvarlara yazılmıştır, gerçek sevgilimidir. öpe öpe gankster dudaklarını, emin olun nasıl bağlamıştır dudaklarım sahile esrik bir gülümseme bırakan sular gibi gidiyorum işte dudakalarımda şiir sağnağı görkemli omuzlarımda -şükür- çağıldıyor başım ellerim, ellerim hâlâ beyrut sıcaklığı