Leyl 1

Ah gülleri goncalandı, açmaz oldu kapımda Titreyen mehtabın yüzüne dokunuyor ellerim İçimde ölen kuş gibi bahara özlem dudaklarında Lale solduysa, bülbül sustuysa nasıl güleyim Leyl ölmedi diyorlar o halde; Mecnun' un emaneti hangi kadında Açılan hangi kapıdan söyleyin, Leyla'ya bürüneyim Ateşten kaçan bir ceylandır yüreğin, durmadan çarpan Kirpik uçlarından aç gözlü sırtlanlar gelir, Işıksız mezar kentlerinde, ağızlarında ahlar çiğneyen Ney sesidir içimdeki ses, şeytana yasak Dervişin duasına perde; yüzün olacak Ardına bakmadan gidersen sadece şiirlerim ıslanacak Dönersen eğer bir gün şairliğim ölecek Benden sonra eşkıyalar hep kentlerde vurulacak İçimden çekildiğin an düşlerimi çakallar soluyacak Rahman çiçeklerinden en güzeli; senden sonra zakkumlar olacak Alçalan her gölgede, hasret uzadıkça uzar Ve kan düşer akşamların eteğine Usandı, sokaklarda seninle çoğalan adımlar Çek al artık beni, bilinmeyen sürgünlerden sürgününe.