Akıp Giderken Aşk

yangınlara vurduğum gecelerin ötesinde arsız aşklarıma uzanan her saat leylak kokusuna bulanmış sıcaklığıyla düşlerin çılgın bir senfonide çağlıyor ruhumun en kuytusunda yüreğimden ırayan her yanlış aşk kayboluyor nihayetinin noktasında kahrolup ölümüne kanayan her ırmakta geçiyor zehir zemberek sözler ardı ardına gideceğim diyarların çizgileri yok ürkek adımların çekimser sonatları rakkaselerin söz geçmez kıvrımları yalan da olsa bir adım daha yangınların kavurucu kolları boynumda akşamlar ateş rengi gündüzler istilada tetiğini sen mi çekersin aşkın ben mi atayım okları Eros'tan çalıp ey aşk! sakındığın her saniyede kendini benden ve her mesafeler koyduğunda yollarıma yanıyorum ıradıkça kaynıyor deli kanım çıldırıyorum kavuran ateşini taşıdıkça bağrımda büyüyor yangınlar pervasız…soluksuz…yalnız