Aklımda Hiç Söz Yok

aşka aldanışımın iç sıkıntısını yüzüme çalan çizgiler külhanbeyi seslerini siliyor geveze inleyişlerle her şeye kafa tutan cesaretimin gelişigüzel bir koşuşturma içinde geçip giden her ana sinen yanık kokusu irinlere düşmüş sessizliğin savuruyor ıkındıkça kızıl şiddetini deliliğimin maksadını aşan istilası ile beni vuran söyleyişler kanatınca içimi acımadan dağlanınca dilin kızgınlığıyla yüreğim çektim kendime tüm sözlerimi ağır ağır kalmadı hiçbir şey sana dair istisnasız her zerresi sana yönelmiş ve senin için haykıran şiirlerim çınlayan sözleriyle koydu noktayı senden yana sözler özüne döndü ima etmekten usanmış bıraktı kendini başka kalemlere öksüz imgelerim zamansız bir boşlukta şimdi her hecesi dilimin yaktım mı cebimde kalan birkaç sözü de yarın özgürlüğüne saldım mı aklımdan geçenleri ormanların dinginliğinde kalmayacak tek bir kelime zaten hiçbir şey yok ki şimdi de aklımda sana dair her şeyi unuttum sana ait ve hiçbir şey hüzünlendirmiyor da beni artık kimin için delirecek şimdi şiirlerim hangi büyülü seste dökülecek dizelere yüreğim yok! tek bir söz kalmadı aklımda ne senden ne de aşktan yana