Güz Kokuyor Sokakları Yüreğimin

A Atilla Güler
0 Altın Yaprak
gayrı susar akdeniz mavisi günlerin gözlere taşınan şarkıları odalarda gezinen son yaz sesleri göç eder geçtikçe zaman ve salıverir kokusunu güz bütün eylül yağmurları dökülür sokaklara ünlü ünsüz ki istanbul çisil çisil ıslandı geceyarısı akıttı zehir gibi içime bütün ürperişi geceden sabaha durmuş ayaz yapayalnız kucaklıyorken soluksuz ıssızlığı bundan böyle kelimeler serilir yine yatağımın akça pakça çarşafı üzerine okşanmamış her yanıma değdirip ateşlerini sevişirler düşlerimden kaçan özlemimle kestane gözlerin düşer aklıma bakışlarım oynaşırken gazal kurusu yapraklarla parklarda dokunur parmaklarımda gezinen dokunuşlardaki boşluğa usulca kupkuru ve ıpıslak yakama yapışır hüzün bütün kokuşmuşluğuyla aldırmadan ve son demeden oturduğum bütün açık hava çay bahçeleri içeri taşınır bir bir resimsiz tablolarda isimsiz kahramanlar gibi bekleşilir güneş yeniden oysa aşk yoksa neye yarar yarına kimsesiz selam durmak sığınılan bütün saçak altlarında sırılsıklam yokluğunun ürpertisi vurur su birikintilerinden sıçrayan damlalarla olmayan yanıma acele ve küçük adımlarla geçer kadınlar şemsiyelerinin altında yüzlerini gizleyip adamlar hiddetle küfreder gecikmişliğine trafiğe sıkışıp lakin kimse bilmez lacivert bir akşamın ortasında ertelenmiş zamanda kaybolan hayatları ağrısını hissedip acısını görmez ruhsuz sokaklarda bir güz kokusu ıskalanmış aşk sözleri nafile inleyişler ve ne güz kalır ne kış geçer ah! saçlarına değmişken eylülün ilk damlaları dolduruyorken kokun bütün sokaklarını yüreğimin aşka düşmeden nasıl ölmeli

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.