Hüzne Bulanan Şehir

ulaşamadığım yarınların dün olduğunu görmemekte ısrarlı bir yürek bu deli saatlerde çarpan sessiz hınzırca geçen zamanda unuttuğuna inanmak isteyen her zerresi benliğin bitiyor yokluğunda günden güne her hüzünlü şarkıda yanıyor sana yazılan şiirler alev alev eriyor dileklere yakılan her mum kırgın tükenişlerde kayıp giden hayatın mateminde gizli gözyaşlarının berraklığı bitimsiz dönmedim hiç senden sonra o şehre adımlarının izi hala duruyor mu bilemem hala kokar mı sokakları sen gibi yakar mı ellerimi sıcağı teninmiş gibi yokluğuna çekilen çizgide kayboldu ışık ıssızlığın aşka vurduğum kilidi eline geçirdiği yerde bitti gün yalnızlığın hakimiyeti sürüyor artık karanlık diyarlarda mutlu ol gün geçtikçe hüzne bulanıyor bu şehir