Yitince

boş saatlerin ıssız kalıntılarına yüklendi umut kırık bir aynanın çoklu göstergesi oldu yalnızlık ruhumda susuşların deli eden sabırsızlığına kalktı kadehler şerefe…yeni güneşin sarhoş bestesi bir sızının damlayan son kanında içtim sensizliği fırtına nereye sürükler bedenimi bilinmez denizlere vurduğum salın son yolcusu küçük bir savaş inleyen gecemin sislerinde…yalınayak yüreğin yıkıntıları arasına saklandı verilen sözler inancına atılan son darbe/inanmıyorsam sen yoksun eksilen sevginin yeniden dolması ne zor dur durak yok gidilen yollarda…uzun…sessiz…sensiz çığlığını sıyırdım üzerinden yüreğimin/küllendi bir gün daha tek bir isyan yok gözlerimde…biliyorsun/sevişmeler ayazda haykırışlara sığınır sözlerim dilimin döndüğünce…heyhat yine de dönmem artık…sesim de silinir anılar denizinde duymaz oldum çağlayan aşk şarkısını Sam bir kez çaldı onu piyanoda/ ve gitti uçurumlarda açan bir kardelenin yalnızlığı ruhumda sessiz bir rüzgar…soğuk yakamozlara yazılan bir şiirin son sözcüğü mavilerin içinden fırlayan son damla bir filmin son karesinde saklandı acıtıyor gözlerimden süzülen yaşların tuzu vurgun yediğim her an lanetin sızıyor içime dudağımı sımsıkı kapalı/tek söz çıkmaz artık dualarımı da çektim göklerden… özgür kuşlara saldım uçurtmaları martılar süzüldü üzerimden…sesim çığlığına karıştı boş…bomboş/…/tek duyulan atışları kızıl bir öykünün sonuna konan kara noktası y a l n ı z l ı k yakınca yakıyor…solumdan…solumdan