بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیل
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
بود آن دیوانه دل برخاسته
وز غم بی نانیش جان کاسته
میگریست از غم که یک نانش نبود
چون نبودش نان غم جانش نبود
آن یکی گفتش که مگری ای نژند
کان خداوندی که این سقف بلند
بی ستونی در هوا بنهاد او
روزی تو هم تواند داد او
مرد مجنون گفت ای کاش این زمان
از برای محکمی آسمان
حق تعالی صد ستون بنهاده
بی زحیری نان می میداده
نان خورش میباید و نانم کنون
من چه دانم آسمان بی ستون
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş