غزل شمارهٔ ۲۳۵
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
دل برای تو ز جان برخیزد
جان به عشقت ز جهان برخیزد
در دل هر که نشینی نفسی
ز غمت جان ز میان برخیزد
مرد درد تو درین ره آن است
کز سر سود و زیان برخیزد
گر نقاب از رخ خود باز کنی
ناله از کون و مکان برخیزد
جان ز دل نوحه کنان بنشیند
دل ز جان نعره زنان برخیزد
ساقیا باده اندوه بیار
تا ز عشاق فغان برخیزد
کین تن خسته من از می عشق
نه چنان خفت کزان برخیزد
دل عطار ز شوق تو چنانست
که زمان تا به زمان برخیزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş