غزل شمارهٔ ۴۰۲
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
ساقیا گه جام ده گه جام خور
گر به معنی پخته ای می خام خور
زر بده بستان می تلخ آنگهی
با بت شیرین سیم اندام خور
گردن محکم نداری پس که گفت
کز زبونی سیلی ایام خور
ترک نام و ننگ و صلح و جنگ گیر
توبه بشکن می ستان و جام خور
با فلک تندی مکن عطاروار
باده بستان لیک با آرام خور
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş