غزل شمارهٔ ۵۲
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
عزم آن دارم که امشب نیم مست
پای کوبان کوزه دردی به دست
سر به بازار قلندر برنهم
پس به یک ساعت ببازم هرچه هست
تا کی از تزویر باشم رهنمای
تا کی از پندار باشم خودپرست
پرده پندار می باید درید
توبه تزویر می باید شکست
وقت آن آمد که دستی برزنم
چند خواهم بودن آخر پای بست
ساقیا درده شرابی دلگشای
هین که دل برخاست غم بر سر نشست
تو بگردان دور تا ما مردوار
دور گردون زیر پای آریم پست
مشتری را خرقه از بر برکشیم
زهره را تا حشر گردانیم مست
همچو عطار از جهت بیرون شویم
بی جهت در رقص آییم از الست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş