غزل شمارهٔ ۸۴۸
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
دلا در راه حق گیر آشنایی
اگر خواهی که یابی روشنایی
چو مست خنب وحدت گشتی ای دل
میندیش آن زمان تا خود کجایی
در افتادی به دریای حقیقت
مشو غافل همی زن دست و پایی
وگر نفس و هوا عقلت رباید
تو می دان آن نفس از خود برایی
وگر همچون که یوسف خود پسندی
کشی در چاه محنت ها بلایی
چو ابراهیم بت بشکن بیندیش
به هر آتش که خود خواهی درآیی
تبرا کن دل از هستی چو عیسی
به بند سوزن ای مسکین چرایی
شوی بر طور سینا همچو موسی
درین ره گر بورزی پارسایی
برو عطار مسکین خاک ره شو
به نزد اهل دل تا بر سر آیی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş