حکایت خفاشی که به طلب خورشید پرواز می‌کرد

ع عطار نیشابوری
0 Altın Yaprak
یک شبی خفاش گفت از هیچ باب یک دمم چون نیست چشم آفتاب می شوم عمری به صد بیچارگی تا بباشم گم درو یک بارگی چشم بسته می روم در سال و ماه عاقبت آخر رسم آن جایگاه تیز چشمی گفت ای مغرور مست ره ترا تا او هزاران سال هست بر چو تو سرگشته این ره کی رسد مور در چه مانده بر مه کی رسد گفت باکی نیست می خواهم پرید تا ازین کارم چه نقش آید پدید سالها می رفت مست و بی خبر تا نه قوت ماندش نه بال و پر عاقبت جان سوخته تن در گداز بی پرو بی بال عاجز مانده باز چون نمی آمد ز خورشیدش خبر گفت از خورشید بگذشتم مگر عاقلی گفتش که تو بس خفته ای ره نمی بینی که گامی رفته ای وانگهی گویی کزو بگذشته ام زان چنان بی بال و پر سرگشته ام زین سخن خفاش بس ناچیز شد آنچ ازو آن مانده بود آن نیز شد از سر عجزی بسوی آفتاب کرد حالی از زفان جان خطاب گفت مرغی یافتی بس دیده ور پاره ای به دورتر بر شو دگر دیگری پرسید ازو کای رهنمای چون بود گر امر می آرم بجای من ندارم با قبول و رد کار می کنم فرمان او را انتظار هرچ فرماید به جان فرمان کنم گر ز فرمان سرکشم تاوان کنم گفت نیکو کردی ای مرغ این سؤال مرد را زین بیشتر نبود کمال هرک فرمان کرد از خذلان برست از همه دشواریی آسان برست طاعتی بر امر در یک ساعتت بهتر از بی امر عمری طاعتت هرک بی فرمان کشد سختی بسی سگ بود در کوی این کس نه کسی سگ بسی سختی کشید و زان چه سود جز زیان نبود چو بر فرمان نبود وانک بر فرمان کشد سختی دمی از ثوابش پر برآید عالمی کار فرمان راست در فرمان گریز بنده تو در تصرف برمخیز

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.