شمارهٔ ۱۷
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
چون برفکنند از همه چیزی سرپوش
چون دیگ درآید همه عالم در جوش
چون مینتوان کرد به انگشت نشان
انگشت به لب باز همی دار خموش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş