شمارهٔ ۲۰
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
زانگه که بقا روی نمودست مرا
هر لحظه تحیری فزودست مرا
از بود و نبود من چه سودست مرا
چون میبندانم که چه بودست مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş