آیتی بیرجندی

خوش است موسم اردیبهشت و باغ صفا علی الخصوص کند یار اگر به عهد وفا بیا به طرف چمن تا گل از تو شرم برد که پیش روی تو گل را کم است قدر و بها…

ای که چون شمس و قمر طلعت زیباست تو را آیت حسن ازل روی دل آراست تو را وصف روی تو همین است که استاد ازل آنچنانی که تو خود خواستی آراست تو را…

ز لعل روح فزا زنده کن دل ما را کن آشکار زلب معجز مسیحا را گر از عقیق یمانی دلم بدست آری بچین زلف تو بخشم ری و بخارا را…

بهار ساخت مکوکب بسیط غبرا را بیا که آتش موسی گرفت صحرا را چراغ لاله فروزان ز کوه و دشت و دمن نگر به سینه هر دشت طور سینا را…

الا ای طایر قدسی الا ای طوطی شیدا که داری در نوا پنهان هزاران نکته زیبا الا ای هدهد شهر صبا کز منطقت ریزد بشارتهای جان پرور اشارتهای روح افزا…

ما مفلیسم و بر کرمت اعتماد ما روزی شود کنی ز ره لطف یاد ما ما عاشقیم و قسمت ما درد و محنت است روزی نگشت دور فلک بر مراد ما…

فصل گل است و بلبل زاین پرده زد نوا را در نغمه می سراید اسرار آشنا را دامان یوسف گل چاک است و صبح دیدم گشته چون زلیخا در بوستان صبا را…

ندیده برده ای از جا دل رمیده من را چنان که حسن پیمبر دل اویس قرن را به یاد روی تو خوردیم باده ای که ز مستی نمی کنیم تفاوت عراق و شام و یمن را…

به نیروی صف مژگان گشودی کشور دل ها متی سخرت اقلیما فبالانصاف عاملها به شکر فتح و پیروزی مکن آهنگ خونریزی به وقت معذرت جانا اذا حیوک فاقبلها…

در کفر من ای شیخ مده بیهده فتوا در عشق نداریم ز تکفیر تو پروا در عشق نهادم چو قدم پیر طریقت از کعبه کشانید مرا جانب رضوا…

چو دهقان تاک بنشاند کند فردوس باغش را بپاداش عمل گیتی برافروزد چراغش را زخال گلعذاران تا که دیدم نیک دانستم چو بر دل لاله نورسته بنهاده است داغش را…

آن که داده است بدو آن همه زیبایی را کاش می داد بمن صبر و شکیبایی را مونسم یاد تو پیوسته چو در تنهایی است دوست دارم همه دم خلوت و تنهایی را…