Yalnızlığın En Kalın Esvabı

A Aydın Aktay
0 Altın Yaprak
giydik en kalın esvabını yalnızlığın yine de üşüyoruz... düşlerimize kıran girdi kadife desenli rüyalarımıza... gezdirsin diye bindiğimiz gemiler limansız şimdi demirleyen hayallerimize tosladık... belki tükeniriz dedik bir umut ama günbe gün çoğalıyoruz... sığınak aradık boyuna şiir dedik belki...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.