Yalnızlığın En Kalın Esvabı
A Aydın Aktay
0
Altın Yaprak
giydik en kalın esvabını yalnızlığın
yine de üşüyoruz...
düşlerimize kıran girdi
kadife desenli rüyalarımıza...
gezdirsin diye bindiğimiz gemiler limansız şimdi
demirleyen hayallerimize tosladık...
belki tükeniriz dedik
bir umut
ama günbe gün çoğalıyoruz...
sığınak aradık boyuna
şiir dedik belki...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş