Doğmamış Bebek

önce kirpiklerim döküldü tuzla sulanmaktan.. kel oldu gözüm! sonra bir ağrı oturdu kasığıma topal kalıverdi, itlerden sayıldı sözüm... üç 'lâ havle velâ' dizdim üçü de kalben ve uzaktan sokağa atılmış kadın! sabır ırmağına karıştı... dibinde tevekkül ne aşkı? Tamamı kan revân... binlerce bebe feryad etti yetimim dedi, al beni sağırdım! sakatlık altında ağırdım... sadece 'sev' dedim elimi aylarca bunu bağırdım... terkedilmiş öksüzler kimin dölü? Kalbimden kanlı bir çocuk doğurdum, aldım koynuma uyudum... kundaksız...ve ölü!