شمارهٔ ۱۲۶
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
نیم غمگین ولی خود را غمین از بهر آن دارم
که تا ذوق غم عشق تو از مردم نهان دارم
سرت گردم بکش تیغ از میان و جان فشانی بین
نمردم این قدر هم بازتاب امتحان دارم
کدامین دل ز آهم نرم گردد ساده لوحی بین
که یک ناوک به زه مانده و قصد صد نشان دارم
مرا چند ای فلک از کوی او آواره می سازی
به محشر نیستم لال این قدر آخر زبان دارم
چو بی خود گفت و گویی سر کنم آذر مرنج از من
که چون دیوانگان با خود حدیثی در میان دارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş