شمارهٔ ۱۴۴
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
گرش این جفاست امسال همان بیار گویم
سخنی که پاس یاری نگذاشت پار گویم
نشود دریغ یک دم تهی از رقیب بزمت
که غم نهانی خود بتو آشکار گویم
ننشست روز وعده نفسی و رفت عمدا
نگذاشت سرگذشت شب انتظار گویم
بودم فزون ز عالم غم روزگار اما
غم یار کی گذارد غم روزگار گویم
گله ها که از تو دارم مه من نگفتنم به
چو تو نشنوی چه حاصل که هزار بار گویم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş