شمارهٔ ۱۴۵
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
جان میدهد جان آن لعل خندان
دل میبرد دل آن عقد دندان
خوش آنکه گریم چون ابرو بینم
آن غنچه لب را زان گریه خندان
چون در برآرم او را گذارم
لب بر لب او چون ارجمندان
هم من به دندان گیرم لب او
هم او لب من گیرد به دندان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş