شمارهٔ ۱۹۱
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
خوش آنکه بسر رسیده باشی
من مرده تو آرمیده باشی
دانی که چه دیده ام شب هجر
گر روز فراق دیده باشی
از جام رقیب می ننوشی
گر خون دلم چشیده باشی
قاصد نرسیده بر لبم جان
ای کاش باو رسیده باشی
با او دو بدو نشسته گویی
یک یک زمن آنچه دیده باشی
باز آی که گوییم نهانی
هر حرف کزو شنیده باشی
ظلم است که از قفس برانیش
مرغی که پرش بریده باشی
انگار آذر روی چون زان باغ
از شاخ گلی نچیده باشی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş