شمارهٔ ۱۹۵
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
ماه رخش چو بنمود از طرف بام نیمی
از شرم کاست تا شد ماه تمام نیمی
گیرم رها کنندم مشکل رسم به جایی
زین بال کش قفس ریخت نیمی و دام نیمی
از گرم خویی عشق وز سرد مهری حسن
سوزان کباب دل ماند نیمی و خام نیمی
دارم ز روی و مویت رنجی و تا نرنجی
گویم به صبح نیمی ناچار و شام نیمی
زین نیم جان که دارم چون نگذرم که یارم
از لطف بگذراند بر لب ز نام نیمی
چشم نگه ز هر یک نبود از آن دو چشمم
بس زان دو یک نگاهم از هر کدام نیمی
تا بی خبر نگویم حرفی ز مستی آذر
ساقی دهد چو جامم ریزد ز جام نیمی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş