شمارهٔ ۲۰۳
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
پیران بی گنه را کشتی گر از نگاهی
جرمی نداری آری طفلی و بیگناهی
هر جا نسیمی آید کز وی دلم گشاید
خوشدل شوم که شاید پیکی رسد زراهی
رحمی وگرنه ترسم از سوز دل چو شمعم
ریزد ز دیده اشکی خیزد ز سینه آهی
ای آنکه با رقیبان همصحبتی دمادم
دردم بجو زمانی حالم بپرس گاهی
جای چو من گدایی در بزم چون تو شاهی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş