شمارهٔ ۷۱
آ آذر بیگدلی
0
Altın Yaprak
از سینه دل رمید و بزلف تو رام ماند
مرغ از قفس پرید و گرفتار دام ماند
می گفتمش غم دل و عمدا نکرد گوش
تا غیر آمد و سخنم ناتمام ماند
از ساقی سپهر فغان کز جفای او
دوری بسر نرفت که جم رفت و جام ماند
ماهی ز طرف بام برآمد که تا سحر
بس چشم چون ستاره بر ان طرف بام ماند
خسرو ز جام رشک ندانم چه زهر ریخت
فرهاد را بکام که خود تلخکام ماند
افسوس کآذر از ستم یار بیوفا
جان داد لیک ازو نه نشان و نام نماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş