شمارهٔ ۶۹
م ملکالشعرا بهار
0
Altın Yaprak
تا بشکافد به هم دل نالانی
تا خون بارد ز دیده گریانی
هرجاکه دمد ستاکی اندر لب جوی
دست بشرش بسر نهد پیکانی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş