Leb-i La’lin Hayâl İt Gûşe-i ‘Uzletde Pinhân Ol

Leb-i la’lin hayâl it gûşe-i ‘uzletde pinhân ol Dilâ hem kân-ı gevher kıl özüñ hem gevher-i kân ol Eger tahsîl-i derd itdüñse düş kûy-ı harâbâta Seni gene itdiler çünkim mukîm-i künc-i vîrân ol Tokınsa tîr-i mihnet ger mübâhât ile gögsüñ ger Soyınduñ ‘arsa-i rindâne girdüñ merd-i meydân ol Ko emvâc-ı belâ gelsün nasîbin rüzgâr alsun Derûnuñ derdini keşf itme sen deryâ-yı ‘ummân ol Düşer bir ‘ukdeye gâhî küdûret kesb ider tâli’ Gerekse mâh-ı tâbân ol gerek mihr-i dırahşân ol Zamâne eylemez hürmet amân virmez dem-i fursat Gerek dervîş-i dil-rîş ol gerek şâh-ı cihânbân ol Yüzüñ ey gonca-leb dürme bize cevr eyleyüp turma Açıl gül gibi handân ol salın serv-i hırâmân ol N’ola hûrşîdveş başuñ göge irdiyse hüsn içre Ser-efrâz-ı cihân ol çâre-sâz-ı derdmendân ol Şeref virmez dür ü gevher kemâl olmaz zer ü zîver Hüner kesb it hüner bahr-i fazîlet kân-ı ‘irfan ol Kabâ-yı câh ile âdem geçinsün her kaba câhil Güher göster güher meydâna gir sen tîg-i ‘uryân ol Yine rûz-ı visâlinden dem urdı bâd-ı subh ey dil Kul olduñ nice yıllardur bu gün ‘îd irdi kurbân ol Dilâ âhuñla yakduñ milket-i Rûmı nedür derdüñ Gedâ-yı kûy-ı yâr olmak dilerseñ Mısra sultân ol İrişdükçe sehergâha münâcât eyle dergâha Devâm-ı devlet-i şâha du’â-gûy u senâ-hvân ol Degülsin medhine kâdir ne deñlü tutsalar mâhir Gerekse Rûmda Bâkî ‘Acem mülkinde Selmân ol