Sensiz Şiir

Bir şiir yazmalıyım sana Ruhumdaki fırtınayı anlatabilen Gururuma bir teselli ümidime bir destek Karanlık dünyama ışık getiren Ekildikçe yüreğime korku tohumu Serin bir rüzgar gibi ruhuma esen Ve sen kokmalısın mısralarımda Buram buram sen Öyle bir şiir ki Her mısrası gözündeki ışığı yansıtmalı Tavrındaki manâlara yeni manâ katmalı Güzelliğin sarhoş etmeli onu Kelimeler secde edip büksün boynunu Mısralar gülleri sersin önüne O masum ifadene Bir de gülerken hüznüne Ses olmalı ses Ve o mısralardaki seni Şiirin vurgun şairi İçmeli nefes nefes Ne çare Seni anlatacak şiir zor sanat yazık Beşir şair değil artık Duygularım aşınca şairliğimi Sende tattım şiirdeki acizliğimi Ölümden beter değil de nedir O esrarlı bakışları mümkün mü tasvir Bu ruhsuz mısralar solarken gözlerimde Hediyem olsun bu sensiz şiir Bir şiir yazmalıydım sana Ruhumdaki fırtınayı anlatabilen Gururuma bir teselli ümidime bir destek Karanlık dünyama ışık getiren Ekildikçe yüreğime korku tohumu Serin bir rüzgar gibi ruhumda esen Ve sen kokmalıydın mısralarımda Buram buram sen Lakin kanlı bir ok gibi Yüreğimde iz bırakırken Görünmedi mısralarda o masum ifaden Hayalin başucumda alaycı gülümserken Masamda fotoğrafın Gözlerimde hüzünlü tavrın Elimde tükenmiş kalem Şiir ve sen Kaybolun uçun Olmayacak bir duaya amin diyemem.