غزل شمارهٔ ۱۱۸۳
ب بیدل دهلوی
0
Altın Yaprak
صبحی که گلت به باغ باشد
گل در بغل چراغ باشد
تمثال شریک حسن مپسند
گو آینه بی تو داغ باشد
ای سایه نشان خویش گم کن
تا خورشیدت سراغ باشد
آنسوی عدم دو گام واکش
گرآرزوی فراغ باشد
مردیم به حسرت دل جمع
این غنچه گل چه باغ باشد
گویند بهشت جای خوبی ست
آنجا هم اگر دماغ باشد
بیدل به امید وصل شادیم
گو طوطی بخت زاغ باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş