غزل شمارهٔ ۱۲۱۳

لب بی صرفه نوا جهل سبق می باشد خامه شایان عرق در خور شق می باشد با ادب باش که در انجمن یکتایی دعوی باطلت اندیشه حق می باشد بلبلان قصه مخوانید که در مکتب عشق دفترگل پر پروانه ورق می باشد هرکجا غیرت حسن انجمن آرای حیاست خجلت از آینه داران عرق می باشد در قناعت اگر ابرام نجوشد چو حباب سکته وضع رضا سد رمق می باشد جوع و شهوت همه جا پرده در دلکوبی ست نغمه دهر ز قانون نهق می باشد خون ما مغتنم گرد سر تمکین گیر چترکوه از پر طاووس شفق می باشد سنگ هم درکف اطفال ندارد آرام دور مجنون چقدر سست نسق می باشد ورق جود کریمان جهان برگردید نان محتاج کنون پشت طبق می باشد بید ل از خلق جهان عشوه خوبی نخوری غازه چهره این قوم به حق می باشد