غزل شمارهٔ ۱۶۰۰
ب بیدل دهلوی
0
Altın Yaprak
چمن دلی که به یاد تو آشنا گردید
فلک سری که به پای تو جبهه سا گردید
کسی که دست به دامان التفات تو زد
مقیم انجمن سایه هما گردید
حضو ر خاک جناب تو دارد اکسیری
که نقش پا ز خیالش جبین نما گردید
چو بیدل آنکه غبار ره نیاز تو شد
به چشم هر دو جهان ناز توتیاگردید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş