غزل شمارهٔ ۲۲۲۱

در عالم حق شهرت باطل چه فروشم جنسم همه لیلی ست به محمل چه فروشم کفرست فضولی به ادب گاه حقیقت در خانه خورشید دلایل چه فروشم قانون ادب غلغل تقریر ندارد دف نیستم افسون جلاجل چه فروشم نقد همه پوچ است چه دانا و چه نادان در مدرسه وهم مسایل چه فروشم بر نقد هنرکیسه حاجت نتوان دوخت ملا نی ام اجزای رسایل چه فروشم جمعیت دل شکوه کوشش نپسندد گردی ز رهم نیست به منزل چه فروشم عمریست که بازارکرم گرد کسادست اینجا به جز آب رخ سایل چه فروشم آیینه تحقیق ز تمثال مبراست حیران خیالم به مقابل چه فروشم سودایی اوهام تعلق نتوان زیست ای هرزه خیالان همه جا دل چه فروشم بی مایگی رنگ اثر منفعلم کرد خونم همه آب است به قاتل چه فروشم در بحر به آبی گهرم را نخریدند خشکم ز تحیرکه به ساحل چه فروشم اظهار قماش همه کس نقص و کمالی ست آیینه ندارم من بیدل چه فروشم