غزل شمارهٔ ۳۰

نشد در این درسگاه عبرت به فهم چندین رساله پیدا جنون سوادی که کردم امشب ز سیر اوراق لاله پیدا صبا ز گیسوی مشکبارت اگر رساند پیام چینی چو شبنم از داغ لاله گردد عرق ز ناف غزاله پیدا فلک ز صفری که می گشاید بر اعتبارات می فزاید خلای یک شیشه می نماید پری ز چندین پیاله پیدا چو موج بیداد هیچ سنگی نبست بر شیشه ام ترنگی شکسته دارد دلم به رنگی که رنگ من کرد ناله پیدا اگر به صد رنگ پر فشانم ز دام جستن نمی توانم که کرد پرواز بی نشانم چو بال طاووس هاله پیدا چو جوشد افسردگی ز دوران حذر ز امداد اهل احسان که ابر در موسم زمستان نمی کند غیر ژاله پیدا قبول انعام بدمعاشان به خود گوارا مگیر بیدل که می شوند این گلوخراشان چو استخوان از نواله پیدا