غزل شمارهٔ ۶

جولان ما فسرد به زنجیر خواب پا واماندگی ست حاصل تعبیر خواب پا ممنون غفلتیم که بی منت طلب ما را به ما رساند به شبگیر خواب پا واماندگی ز سلسله ما نمی رود چون جاده ایم یک رگ زنجیر خواب پا در هر صفت تلافی غفلت غنیمت است تاوان ز چشم گیر به تقصیر خواب پا نتوان به سعی آبله افسردگی کشید خشتی نچیده ایم به تعمیر خواب پا اظهار غفلت طلبم کار عقل نیست نقاش عاجزست به تصویر خواب پا آخر سری به عالم نورم کشیدن است غافل نی ام چو سایه ز شبگیر خواب پا سامان آرمیدگی موج گوهریم ما را سری ست برخط تسخیرخواب پا بیدل دلت اگرهوس آهنگ منزل است ما و شکست کوشش وتدبیر خواب پا