Yolcu

İncecik parmaklarınla vur tamburun tellerine ışıklara bürünüp yüreğe yağar bu ses ay göğe sığmaz olur sen benim yüreğime İnan yarim inan dost bu el böyle yanmadı başkasının elinde Aşk sarrafı olduğumu sanırdım ya yanılmışım seni görünce anladım pervanelere dönüşen Mecnun'u,Ferhat'ı,Kays'ı tırmandıkça düştüğüm başı dumanlı bu dağı İnan yarim inan dost uçurum kokuyor hava gözlerine baktıkça Ömrümün güz bahçesinde bütün kuşlar uyandı şakıyan gülü görünce şiire yekindi kalem yüreğim sevmelere teninden yükselen buğu yaz eyledi ansızın geçkin yaz kumsalımı İnan yarim inan dost yolcusuyum yolunun bu mevsim hiç bitmese