Sabah Hıçkırıklıkları

zamanın yüreğimle cambaz gibi oynadığı bir sabahdayım. aklımda geceden kalma düşünceler içimdeki ise sensiz vakitlerin içimi kavuran hüznünün damlaları..... gittikçe biriken ve beni esir alıp dalgalarında alabora eden damlalar. ah be iki gözüm bu kadar mı acımasız yazgı bu kadar mı merhametsiz yıllar mahkümiyetim yalnızlığa son nefes alımına kadar. bu düşünce o kadar sızlatmıyor içimi aslında biliyor musun? içimi sızlatan benden uzaklaşan bakışlar. benden başka herkese açılan dost yüreğin.. gittikçe koyuyor bana biliyor musun? gittikçe sızlatıyor burnumun direğini gözlerimin ucunda asılı damlalar, yoluna bakışlarım her düştüğünde göz pınarlarımın arka yollarından dolaşıp sana görünmeden kalbime damlayor. Her ne kadar yolun açık olsun dese de dilim , her uğurlayış beni gömüyor sensizliğin o çıldırtan karanlığına .. ah be iki gözüm yazsam bir dert kelimeler yazmasam başka bir dert. bazen düşünüyorum da hangi kelime anlatabilir beni öyle acizler ki öyle çaresiz sana gelmeyecek hiç bu kelimeler sana hiç uzanmayacaklar yine yokluğunun adresine ulaşacak bu yazdıklarım kalemim keskinleşmeden gideyim diyorum bakışlarını alıp yanıma ayaklarımı çekip karnıma uzanayım yine yokluğuna kimbilir bugün bulutlar ağlatmaz belki beni hadi sen uyu şimdi uykusuzluğu devraldım ben