Söz......

Yaşamın ninnisini dinlerken göklerden Boz bulanık masallardan ödünç aldım seni Avucuma düşen yıllanmış yaşamın hıçkırıkları Yalnız dudaklarında susuyor Sevgili Hadi sonsuza kadar söyle beni! Sen Asumandan lütuf olarak düşerken ömür sayfalarıma Dilimden bin şükür dökülmeye başlar arşa Acıya hüküm giymiş alınyazımı al da Gözlerinde akla beni Sevgili Sürgün olayım yüreğinde bir ömür boyu Zindanımın parmaklıkları Müjganların olsun Sevgili Yeminim olsun ağıt yakarsam bir mısra bir kelime Şiirlerimin uçurumuna at beni Sevgili Hayatımın mendiline oyaladım seni Yıldızların dallarına dilek diye astığım Arzum Yalnız Yürek toprağına gömülmek Sevgili İstediğin zaman Ömür çiçeği diye büyüt beni Ölüm meleği parmak uçlarımdan Kanat takana dek Söz Mor giyinmiş hayatımın örtüsünü Umudunla çekip fırlatırken Seni anlatmak istedim diyar diyar tüm alfabeleri gezdim Kifayetsiz kaldı heceler Sustu kalemim Yüreğimi al da Yüreğinde konuştur beni Sevgili