Soğukluk

Ateşli bir sevi gibi yeşeriverdi acılanarak ateşini seyre dalan bir kin. Bir yüz, bir ten sevişmişcesine. Öluverdi teni çinlayan sesleri dünyanın. Bir titreyiş kapladı varlıkları. Tümüyle bir sese asılı kaldı yaşam. Acı bir esrime içinde geçiyor günler yüzümü soldurarak geri gelen sesin üzünçlü okşayışında. Yeniden çınlayan ve bizim için bir kez daha acımasız anıda tatsız değil bu ses. Ten titremiyor ama. Onu sadece bir sevi tutuşturabilirve bu kin arar. Tümüyle varlıklar, sesler ve dünyanın teni yerinde tutmuyor o gövdenin ve gözlerin yanıp tutuşan okşayışının. Kendini yıkan acılı esrimede her gün yeniden bir bakış ve kırık bir sözcük buluyor bu kin. Ve yakalıyor orada, doyumsuzca, bir seviymişcesine