Annem Uçurum Doğuracak

böyle yalnız böyle iyi bir öyküyü yeni baştan okur gibi yeniden başlar gibi denize ama hiç bilmediğim bir denize yeniden başlar yeniden okur gibi derindeki sözcükleri bana bir kazma bana bir bıçak. suyu ikiye bölüp boğacak bildiğim tüm öyküleri böyle dilsiz böyle iyi ölsem öldüğüm bilinir, kaldım kapılar üstüme kilitli gövde mi tin mi öykünün kirli mendili bana bir kazma bana bir bıçak bendeki uçurumu rüzgara bırakacak uçurum dedim de bir avuç kum hiçbir rüzgara bırakamadığım iyiyim iyiyim iyi bir öykü gibi başı sonu belli hayatın kırık sandalyesine yerleştirip sözcükleri kurguluyorum evreni böyle yalnız böyle suskun böyle iyi gömdüm mü bir de sözcükleri... bana bir kazma bana bir bıçak konuşsam annem uçurum doğuracak