Soluk Mavi

Seni yaşamak vardı yakamozlu gecelerde trajedik bir hayat idi benimkisi melankolik bir sevda her akşama meçhule giden bir gemi oluyordun kalkıyordun bu limandan gitari ezgiler çıkarıyordu deniz soluk maviydi seni benden alıp götüren meçhullere salan soluk maviydi baharın müjdesini nergizleri derleyerek getiriyordum sana fakat yoktu poyraz rüzgarı kokunu da almıştı benden ve bir başıma kalmıştım tenha limanlarda açıldığım denizlerde soluk mavilerde yüreğimdin, göz bebeğimdin vazgeçemiyordum senden bir türlü saçlarında kar olsam eriyordum ay ışığı olup gözlerine düşsem sönüyordum oysaki alıp götürmek vardı seni okyanusların derinliğine mavi göklerin sonsuzluğuna alıp götürmek vardı ama çoktan almıştı seni benden soluk mavi soluk mavi